ΒΛΑΒΗ SLAP
H άρθρωση του ώμου αποτελείται από μία σφαίρα (την κεφαλή του βραχιονίου οστού) και από μία κοίλη επιφάνεια στην απέναντι πλευρά την ωμογλήνη.
Τα οστά στην άρθρωση του ώμου έχουν μικρή επαφή μεταξύ τους ώστε να υπάρχει μεγάλη ελευθερία κινήσεων. Έτσι στη απαραίτητη σταθερότητα την παρέχουν κάποια μαλακά μόρια όπως οι τένοντες των στροφέων, ο αρθρικός θύλακος αλλά κυρίως ο επιχείλειος χόνδρος της ωμογλήνης.
Ο χόνδρος αυτός περιβάλλει την ωμογλήνη σαν στεφάνι, προσδίδοντας μεγαλύτερο βάθος σε αυτήν. Αυξάνεται έτσι η αρθρική επαλληλία.
Επίσης στον επιχείλιο χόνδρο προσφύονται η μακρά κεφαλή του δικεφάλου μυός καθώς και πολλοί σύνδεσμοι της άρθρωσης του ώμου.
Ο όρος SLAP (Superior Labrum from Anterior to Posterior) υποδηλώνει μια βλάβη στο ανώτερο τμήμα του επιχειλείου χόνδρου. Στο σημείο αυτό βρίσκεται και η έκφυση του τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου μυός.
Η βλάβη βρίσκεται μπροστά και πίσω από την έκφυση της μακράς κεφαλής αλλά μπορεί να αφορά και τον τένοντα.
Μια βλάβη SLAP μπορεί να προκληθεί οξέως από κάποιο τραύμα ή από επαναλαμβανόμενους μικροτραυματισμούς σε κινήσεις του ώμου.
Αιτίες μια οξείας βλάβης SLAP μπορεί να είναι:
- Ένα τροχαίο ατύχημα
- Μια πτώση σε τεντωμένο άνω άκρο
- Μια απότομη έλξη στο άνω άκρου όπως όταν προσπαθούμε να πιάσουμε ένα βαρύ αντικείμενο ή να πιαστούμε από κάποιο χερούλι πέφτοντας
- Ένα εξάρθρημα ώμου
Πολλές φορές όμως οι βλάβες προκαλούνται από επαναλαμβανόμενο μικροτραυματισμό της περιοχής όπως σε αθλητές με πολλές κινήσεις του άνω άκρου πάνω από το κεφάλι (ρίπτες, τεννίστες, αρσιβαρίστες).
Τις περισσότερες φορές όμως η βλάβη του επιχειλείου χόνδρου οφείλεται σε εκφύλιση.
Σε ασθενείς άνω των 45-50 ετών πολλές φορές υπάρχει μια εκφύλιση του επιχειλείου χόνδρου που μπορεί να απεικονιστεί ως SLAP βλάβη.
Τα συμπτώματα μιας βλάβης SLAP είναι παρόμοια με εκείνα που εμφανίζονται και σε άλλες παθολογίες του ώμου.
- Πόνος ιδίως με τις κινήσεις που φέρνουν το χέρι πάνω από το ύψος του κεφαλιού
- Αίσθημα “κλειδώματος”
- Μείωση της μυικής ισχύος του ώμου
- Αίσθημα αστάθειας (ότι ο ώμος "πάει να βγει")
- Μείωση του εύρους κίνησης
Κλινική εξέταση
Η αρχική εκτίμηση γίνεται με μια λεπτομερή κλινική εξέταση, εκτίμηση του εύρους κινήσεων αλλά και της μυικής ισχύος των μυών της ωμικής ζώνης.
Επίσης είναι σημαντικό να εκτιμηθεί αν όντως η συμπτωματολογία προέρχεται από τον ώμο και όχι από κάποιο άλλο πρόβλημα π.χ. Αυχενική μοίρα σπονδυλικής στήλης.
Επιπλέον διενεργούνται κάποιες ειδικές κλινικές δοκιμασίες που θα επιτρέψουν την σωστότερη στόχευση των απεικονιστικών εξετάσεων.
Απεικονιστικές εξετάσεις
Ακτινογραφία: Ο ακτινολογικός έλεγχος δεν απεικονίζει τα μαλακά μόρια όπως ο επιχείλειος χόνδρος, αλλά χρησιμεύει ώστε να εντοπιστούν ή να αποκλειστούν άλλα προβλήματα όπως οστεοαρθρίτιδα ή ασβεστοποιός τενοντίτιδα. Γενικά αν υπάρχει ισχυρή υποψία για βλάβη στα μαλακά μόρια δεν είναι απαραίτητο να γίνει.
Μαγνητική τομογραφία: Είναι η εξέταση εκλογής για την διάγνωση της βλάβης SLAP.
Ανάλογα με την έκταση και τη μορφή της βλάβης αλλά και την συμμετοχή ή μη της έκφυσης του τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου, οι βλάβες slap ταξινομούνται σε 4 στάδια.
Η αρχική αντιμετώπιση είναι συντηρητική. Χρησιμοποιούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, εφόσον δεν υπάρχουν αντενδείξεις.
Σημαντική βοήθεια προσφέρει και η φυσικοθεραπεία καθώς και ένα πρόγραμμα μυικής ενδυνάμωσης
Στις περιπτώσεις όμως που η κατάσταση δεν βελτιώνεται με την συντηρητική αγωγή ή στις περιπτώσεις αθλητών ή ατόμων με υψηλές λειτουργικές απαιτήσεις, ενδείκνυται η χειρουργική αντιμετώπιση
Η χειρουργική αντιμετώπιση γίνεται αρθροσκοπικά.
Δια μέσου μικρών οπών εισάγεται στην άρθρωση μια κάμερα και κάποια εργαλεία.
Με την χρήση ειδικών ραμμάτων που καθηλώνονται στο οστό, ονομάζονται οστικές άγκυρες, γίνεται συρραφή του σκισμένου επιχίλειου χόνδρου.
Η καθήλωση του χόνδρου στην ανατομική του θέση, επιτρέπει την πλήρη ίαση της παθολογίας.
Η επέμβαση αυτή χρειάζεται συνήθως μόνο μία ημέρα νοσηλεία στο νοσοκομείο.
Ο ασθενής τις πρώτες 3 εβδομάδες χρησιμοποιεί έναν ειδικό κηδεμόνα, ώστε να προστατευθεί η συρραφή. Σε αυτή τη φάση γίνονται κάποιες ήπιες ασκήσεις κινησιοθεραπείας
Κατόπιν ξεκινά ένα πρόγραμμα αποκατάστασης με σκοπό την ανάκτηση του πλήρους εύρους κινήσεων καθώς και της πλήρους μυικής ισχύος.
Η επιστροφή σε κανονική δραστηριότητα αναμένεται σε διάστημα 2 περίπου μηνών από την επέμβαση. Σε ότι αφορά όμως αγωνιστική δραστηριότητα με κινήσεις πάνω από το κεφάλι, το διάστημα είναι μεγαλύτερο.
