ΡΗΞΗ ΜΗΝΙΣΚΟΥ
Οι μηνίσκοι είναι ανατομικές δομές του γόνατος που τραυματίζονται συχνά.
Οι ρήξεις μηνίσκου αφορούν άτομα όλων των ηλικιών, με μεγαλύτερη συχνότητα όμως εκείνους που έχουν αθλητική δραστηριότητα
Στο γόνατό μας υπάρχουν 2 μηνίσκοι. Ο έσω μηνίσκος ( στην πλευρά πιό κοντά στο άλλο γόνατο) έχει μια μοφή που μοιάζει με το γράμμα C.
Ο έξω μηνίσκος (προς την εξωτερική πλευρά του σώματος) έχει πιο κυκλικλο σχήμα, καλύπτει μεγαλύτερη επιφάνεια και είναι πιο κινητός.
Ο ρόλος των μηνίσκων είναι η διαμόρφωση της επιφάνειας της κνήμης ώστε να “ταιριάζει” καλύτερα με τον μηρό, συμβάλλοντας τσι σημαντικά στην σταθερότητα της άρθρωσης.
Επίσης σημαντικός είναι ο ρόλος των μηνίσκων στην απορρόφηση των κραδασμών κατά τη διάρκεια της βάδισης ή του τρεξίματος.
Έτσι προστατεύεται ο αρθρικός χόνδρος από την φθορά
Μία ρήξη μηνίσκου μπορεί να συμβεί σε όλες τις ηλικίες, αν και οι αιτίες μπορεί να διαφέρουν ανά ηλικιακή ομάδα.
Σε άτομα κάτω των 40 ετών όπου οι μηνίσκου διατηρούν την δομή και την ελαστικότητά τους, αιτία ρήξης συνήθως είναι μια στροφική κάκωση του γόνατος, κυρίως κατά την αθλητική δραστηριότητα.
Σε μεγαλύτερες ηλικίες, οι μηνίσκοι παρουσιάζουν κάποιο βαθμό εκφύλισης οπότε και ένα απλό βαθύ κάθισμα μπορεί να προκαλέσει μια βλάβη.
Οι ρήξεις μηνίσκου κατατάσσονται ανάλογα με την ανατομική τοποθεσία σε προσθίου κέρατος, σώματος και οπισθίου κέρατος, σε περιφερικές που έχουν δυνατότητα συρραφής και κεντρικές χωρίς τη δυνατότητα αυτή.
Επίσης κατατάσσουμε τις ρήξεις μηνίσκου ανάλογα με την μορφή σε ακτινωτές, δίκης λαβής κάδου, εγκάρσιες (parrot beak) οριζόντιες, επιμήκεις, ρίζας ή σύνθετες.
Το πιο συχνό σύμπτωμα είναι ο πόνος, ο οποίος μπορεί να είναι εντοπισμένος στη μία πλευρά του γόνατος ή διάχυτος.
Επίσης μπορεί να υπάρχει οίδημα καθώς και αίσθημα αστάθειας.
Άλλα συχνά συμτώματα ρήξης μηνίσκου είναι η δυσκαμψία ή ο περιορισμός του εύρους κινήσεων.
Σε περιπτώσεις όπου ένα τεμάχιο του μηνίσκου εγκλωβιστεί ανάμεσα στα οστά του γόνατος έχουμε αδυναμία κίνησης (block γόνατος).
Η διάγνωση ξεκινά με την λήψη του ιστορικού και την προσπάθεια κατανόησης του μηχανισμού της κάκωσης.
Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει την εκτίμηση του εύρους κινήσεων, τον καθορισμό του σημείου του πόνου αλλά και ειδικά test όπως το McMurray.
Η απεικονιστική εξέταση που ενδείκνυται για την διάγνωση των ρήξεων μηνίσκου είναι η Μαγνητική τομογραφία.
Ο ακτινολογικός έλεγχος δεν είναι απαραίτητος αφού οι μηνίσκοι δεν απεικονίζονται στην απλή ακτινογραφία.
Η επιλογής του τρόπου αντιμετώπισης μιας ρήξης μηνίσκου εξαρτάται από την ηλικία, το επίπεδο δραστηριότητας του ασθενούς αλλά και τον τύπο και την ανατομική θέση της ρήξης.
Η αρχική αντιμετώπιση περιλαμβάνει επίδεση, παγοθεραπεία, αποφόρτιση με χρήση πατερίτσας και φαρμακευτική αγωγή με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη αν δεν υπάρχουν αντενδείξεις σε αυτά.
Πολλές απλές ρήξεις σε άτομα με μικρή δραστηριότητα μπορούν να αντιμετωπιστούν συντηρητικά με ένα πρόγραμμα αποκατάστασης και ενδυνάμωσης.
Στις περιπτώσεις όμως όπου υπάρχουν υψηλές λειτουργικές απαιτήσεις ή αθλητική δραστηριότητα, ενδείκνυται η χειρουργική αποκατάσταση με αρθροσκόπηση γόνατος
Εφόσον η ρήξη είναι στο περιφερικό τμήμα του μηνίσκου όπου η αιμάτωση είναι πλούσια και γι’ αυτό ονομάζεται κόκκινη ζώνη (red zone) μπορεί να γίνει μια αρθροσκοπική συρραφή του μηνίσκου.
Στις περιπτώσεις όπου η ρήξη είναι πιο κεντρική, στα σημεία που η αιμάτωση δεν είναι επαρκής (white zone) τότε προτιμάται η μερική μηνισκεκτομή, πάντα αρθροσκοπικά
Η επέμβαση μπορεί να γίνει χωρίς να νοσηλευθεί ο ασθενής ο οποίος επιστρέφει το απόγευμα στην οικία του (day clinic). Οι χρόνοι αποκατάστασης αλλάζουν ανάλογα με την αντιμετώπιση.
Σε περίπτωση μερικής μηνισκεκτομής ο ασθενής χρησιμοποιεί για λίγες ημέρες πατερίτσες και μπορεί να οδηγήσει 1 εβδομάδα μετά την επέμβαση. Η επάνοδος στην αθλητική δραστηριότητα γίνεται 2 με 4 εβδομάδες μετά την επέμβαση.
Στις περιπτώσεις συρραφής οι χρόνοι είναι μεγαλύτεροι αλλά υπάρχει το πλεονέκτημα της διατήρησης ολόκληρου του μηνίσκου.
